ابو الاعلى مودودى / سيد قطب / ابو الكلام آزاد / اقبال لاهورى (مترجم: خسروشاهى)

122

فلسفه نهضت حسينى (فارسى)

وقت كافى براى نوشتن مقدمه ، از جمله عللى بودند كه موجب تأخير در انتشار اين كتاب گرديد . اكنون با استفاده از فرصت و از توفيقات حاصله از فيوضات ماه رمضان ، اين مقدّمه نوشته مىشود ، از خوانندگان محترم انتظارى جز اين نيست كه : نخوانده و سطحى قضاوت ننمايند . سكوت و جمود حضرت امام حسين عليه السلام را همه ما مىشناسيم و شرح زندگى انفرادى و اجتماعى آن امام را ، تاكنون خيلى از نويسندگان شيعه و سنّى و خارجى ، با عناوين مختلف نوشته‌اند . براى رعايت اختصار ، ما در اينجا به شرح مطالبى كه ارتباطى با نهضت كربلا ندارد ، نمىپردازيم . مقصود از اين مقدّمه ، اين است كه : به طور اجمال بدانيم كه چرا امام حسين عليه السلام قيام كرد ؟ و هدف او از اين قيام چه بود ؟ ! و تكليف ما با شرايط و امكانات موجود ، چيست و چه بايد كرد ؟ آيا راهى را كه حسين عليه السلام رفت ، بايد برويم ، يا بايد به « سكوت » ، « ركود » و « جمود » فعلى مسلمين جهان ، در قبال اين همه ظلم و ستم ، قتل و غارت ، چپاولِ بيت المال ، تجاوز و حمله‌هاى مستقيم و غير مستقيم دشمنان اسلام و كفّار و صليبىها و كمونيست‌ها به ممالك و سرزمين هاىِ عزيز اسلام ، و توهين و استهزاء علنى و عملى به مقدّسات مذهبى و اصول اسلامى ، و اشاعهء مظاهر كفر و بُت‌پرستى ، ادامه داد ؟ ! آيا بايد همهء مسلمانان سراسرِ روى زمين ، با جنبشى عالم‌گير به